Het lijken wel scenarioschrijvers. Architecten die van plannen een draaiboek maken, ruimtes omtoveren in cinematografische sequenties en gebouwen hun verhaal laten vertellen. Bouwmeesters, storytellers!
Tom Verschueren en David Driesen leerden elkaar kennen bij het postgraduaat monumenten- en landschapszorg. Uit een gedeelde passie voor architectuur kwam al snel na hun stage dmvA Architecten tot stand. “We zagen het als ons nobel doel om door middel van architectuur een kritisch antwoord te bieden op sociaal, economisch en maatschappelijk vlak.”
De voorbije dertig jaar bouwde dmvA aan een rijk en veelzijdig portfolio, gaande van scholen, woonprojecten en sociale huisvesting tot kantoren en scenografie, binnen zowel de publieke als private sector. Vanuit hun thuisbasis in Mechelen, en gedragen door een team van 15 toegewijde medewerkers, werkt dmvA aan uiteenlopende concepten. Elke locatie, met haar eigen geschiedenis, schaal en dynamiek, vraagt om een flexibele en responsieve architecturale houding. “Bij dmvA benaderen we elk project als een dialoog met de omgeving, waarbij betekenisvolle en contextgedreven architectuur centraal staat.” Recent werd het bestuur van dmvA versterkt door Kristof Van Parijs en Eva Vanderborcht, beiden al twaalf jaar op post. Dit met het oog op het uitbouwen van een duurzame toekomst. “Zo kunnen we de eigenheid van dmvA bestendigen met een verdere professionalisering in het kader van schaalvergroting van projecten.”

Het werk van dmvA Architecten kan omschreven worden als expressief en nauwgezet, waarbij het maximale wordt bereikt via minimalisme. Er heerst een diep engagement met materialiteit en verfijnde detaillering. “Wij bouwen verhalen, niet louter structuren. Onze architectuur wordt gedreven door emotie, betrokkenheid, kunst en verlangen. We verkennen de grenzen van logica en esthetiek, waarbij we tegenstellingen laten botsen totdat ze beginnen te vermengen. Ruw maar verfijnd, luid maar stil. Zowel de projecten als de alledaagse afbeeldingen drukken emoties uit, maar roepen ook reacties op die sensueel en fysiek zijn. Het hoeft niet altijd logisch te zijn. Maar het moet wel altijd betekenis hebben.”
dmvA Architecten heeft al heel wat awards op het palmares. Recent: Huis Van Lorreinen als winnaar van de FEBE elements awards 2019 in de ‘Precast in Buildings’-categorie, ’t Atelier kreeg de iconic award 2020 en met Theater Hoge Rielen won het bureau de Gold Erich Mendelsohn award voor Brick architecture 2023. “Wij claimen geen vaste stijl en door dat niet te doen, claimen we ze allemaal. Elke keer zoeken we naar een uniek antwoord, geworteld in de noden van de opdrachtgever en het karakter van de plek.” Bij awarduitreikingen hoort uiteraard die winning mood, maar nominaties an sich zijn ook al veel waard. “Al van bij de start van ons bureau hebben we heel wat nominaties binnengehaald in binnen- en buitenland. Momenten om te koesteren, omwille van de appreciatie voor de eigenzinnigheid in ons werk.”
De herbestemming van de Wasserijsite hoort bij het vernieuwingsproject En route! van Gent. Echt een kolfje naar de hand van dmvA. “We zetten in op toegankelijkheid en verbinding. Participatie met de buurt als uitgangspunt.” Hoe kunnen we een leegstaande industriële site door herinvulling een nieuwe dynamiek geven, dat is de vraag die de architecten zich hebben gesteld. “Dit project start van onderuit. De buurt krijgt een open ontharde groene ruimte die nieuwe connectie maakt met de omliggende straten.” Een doorsteek maakt de site doorwaadbaar. Die leidt deels door de buitenruimte, deels door een binnenstraat in het wasserijgebouw.” Er is gekozen voor een dialoog tussen oud en nieuw: bestaande structuren blijven maximaal behouden, terwijl toevoegingen uitgevoerd worden in zichtbeton en ruw metselwerk. “Dit resulteert in littekenarchitectuur, waarbij de geschiedenis leesbaar blijft. Minder waardevolle gebouwen worden gesloopt, voor meer groen en openheid.” Residentie Baghardi brengt ons naar Mechelen binnenstad. De voormalige ziekenhuissite ‘De Voorzorg’ ligt aan een vertakking van de Dijle. “We opteren voor integratie van de authentieke voorgevel van het bestaande herenhuis in een geheel van nieuwe woonvolumes en kwalitatieve buitenruimtes.” dmvA creëert een hedendaags begijnhof met een uitgesproken eigen rust en identiteit. “De nieuwbouw bestaat uit twee volumes, aan de straat- en achterzijde van het perceel. Samen definiëren ze een centraal gelegen, ommuurde tuin.”
Op de voormalige industriële site ‘Meurop’ in Rijmenam worden bouwvelden uitgewerkt door verschillende architectenbureaus. dmvA staat in voor twee gehelen van grondgebonden woningen en twee dijlevilla’s. “De gevels van de villa’s worden opgetrokken in verticale banden van zandkleurig gevelmetselwerk, verticale kernen in zandkleurige beton en horizontale banden in zandkleurige gewassen beton. Deze worden opgevat als tweelingvolumes in analoge materialisatie en in volumetrie met verticale kernen die bovendaks uitlopen, maar hebben een verschillende gevelcompositie die hen onderscheidt.” Wat betreft cultuurhuis nOna, verscholen in de schaduw van de Sint-Romboutskathedraal, is het nu zaak om het af te stemmen op de eenentwintigste eeuw. De ambitie is helder: het omvormen van een dichtgeslibde kavel tot een levendige ontmoetingsplek waar elke cultuurliefhebber zich hartelijk welkom voelt. “Een parasolconstructie overdekt de open ruimte en weeft verbindingen met de omliggende gebouwen. Zo ontstaat een plek die aanvoelt als het verlengde van het publieke domein.” De historische panden worden deskundig gerestaureerd, met als doel optimaal te kunnen werken binnen het erfgoedkader. Alle ruimtes zullen integraal toegankelijk zijn. “Aldus komen we uiteindelijk tot een samenhangend geheel dat het culturele speelveld van de stad gevoelig zal verruimen. En zo zal nOna uitgroeien tot een maximaal toegankelijke site die zich nadrukkelijk verbindt met de stedelijke ruimte.” Het doel is ook om de negentiende-eeuwse feestzaal om te turnen naar een nieuwe speelzaal voor theater-dans-muziek. “Het overdekt openwerken van de oude binnenkoer geeft een nieuw open hart aan de site. De toeschouwer wordt hierdoor al meteen medespeler aan het volledige schouwspel.” Beslist een riem onder het hart van de stad Mechelen, en zo bouwt en schrijft dmvA alweer mee aan een mooi verhaal waar je hart warm van wordt…


dmvA heeft in het begin naam gemaakt met iconische realisaties: de Blob, oefenzalen nOva, sporthal KA Hiel. Gestaag was er dan de evolutie naar uitdagingen van grotere omvang en complexiteit: museum Hof van Busleyden, Lorette Klooster en diverse culturele, educatieve en residentiële projecten. “Naast de schaalvergroting is er de impact en het besef dat je zo een meerwaarde kan creëren. Los van pure beeldarchitectuur, maar wel met behoud van het architecturale DNA van dmvA.”
“In de kern van onze benadering ligt een sterke focus op de gebruiker. Wij geloven dat betekenisvolle architectuur ontstaat door dialoog, niet alleen met de context, maar ook met de mensen die de ruimte zullen ervaren. Door een participatief ontwerpproces te omarmen, betrekken we actief verschillende gebruikers in het project. Dit stelt ons in staat om plekken te ontwerpen die inclusief, responsief en werkelijk bewoond zijn.”